Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Μάθημα πρώτο

Έμαθα ότι η τρομοκρατία περνάει όταν τρομοκρατείσαι. Ότι την ελευθερία σου τη χάνεις όταν τη δίνεις. Έμαθα ότι ο χρόνος δεν είναι γιατρός, είναι χρόνος. Μόνο.
Έμαθα ότι το κενό δεν το καλύπτουν οι άλλοι, απλώς το κρύβουν. Έμαθα κι ότι το κρύβουν για πολύ λίγο πάντα. Έμαθα ότι το κενό δεν είναι διαφορετικό όταν φύγουν οι άλλοι, είναι πιο μεγάλο. Άνοιξε και στο σημείο που κάθονταν.
Έμαθα ότι το κενό μόνος σου θα το κλείσεις.
Έμαθα ότι το αντίθετο της απουσίας δεν είναι η παρουσία. Έμαθα ότι είναι η πληρότητα. Έμαθα ότι το αντίθετο της παρουσίας, είναι η απόσταση. Έμαθα ότι στην απόσταση οδηγεί η βεβαιότητα της παρουσίας. Ή μάλλον έμαθα ότι αυτό κανείς δεν θα μου το βγάλει απ' το μυαλό. Και μετά έμαθα ν' αποστασιοποιούμαι κι εγώ. Σ' εμβρυικό στάδιο είναι αυτή η γνώση.
Έμαθα ότι σκυλί που δαγκώνει, δεν θα γαβγίσει πρώτα για να επιδείξει την αγριότητά του προτού την εφαρμόσει. Σκυλί που δαγκώνει, δαγκώνει. Αδιακρίτως.
Έμαθα ότι η ηδονή του θυμού είναι η πιο μεγάλη. Η διέγερση της εκδικητικότητας και του μίσους είναι μεθυστική. Έμαθα ότι είναι και πιο εύκολο να της παραδοθείς. Έμαθα ότι αν μείνεις παραπάνω απ' το κανονικό, αγγίζεις την κακία. Κι αυτό γιατί πάντα υπάρχει επιλογή. Κι αυτό το έμαθα.
Έμαθα ότι η αλλαγή είναι εφικτή. Έμαθα ότι όταν τίποτα δεν έχει αλλάξει, δεν κάνει ούτε δευτερόλεπτο για να φανεί. Κι έμαθα ότι όταν όλα έχουν αλλάξει, δεν έχει ανάγκη κανείς να το βροντοφωνάξει.
Έμαθα πώς η εμμονή και η αγάπη μοιάζουν σα δυο σταγόνες νερό.
Γιατί έμαθα πώς η ευτυχία δεν είναι οι άλλοι. Δεν είναι στους άλλους. Δεν μπορείς να την προσφέρεις δεν μπορείς να την φτιάξεις. Η ευτυχία είναι προσωπική υπόθεση. Κι αν ποτέ τη βρεις - αν ποτέ - μόνο τη χαρά σου που τη βρήκες μπορείς να μοιραστείς.
Έμαθα ότι είμαστε μόνοι. Αυτό μου το δίδασκαν χρόνια ολόκληρα. Εγώ τώρα το έμαθα.
Έμαθα πως ο άλλος θα πατήσει την ελαστική αξιοπρέπειά σου, δεν θα το σκεφτεί, δεν θα το ζυγίσει. Θα πατήσει. Κι έπειτα η δική του ελαστικότητα είναι δικό του θέμα. Έμαθα πως η αξιοπρέπεια μου ήταν ελαστική για να μπορούν να πατάνε εύκολα οι άλλοι, μ' ελπίδα να με θέλουν σταθερά και με διάρκεια, δίχως αποστασιοποιήσεις. Έμαθα πως η αξιοπρέπεια μου ήταν ελαστική. Όμως η αξιοπρέπεια μας είναι το μόνο απόλυτα δικό μας. Μαθαίνω να τη προστατεύω.
 Έμαθα ότι δεν υπάρχει κέντρο στον κόσμο που να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον. Τόσοι άνθρωποι που είναι το κέντρο του κόσμου, άραγε θα πάρουν ομαλά αυτή την αποκάλυψη;
Έμαθα ν' απομυθοποιώ. Έμαθα να λυτρώνω τους άλλους απ' το βάθρο. Έμαθα ότι κάποιοι δεν επιζητούν τέτοια λύτρωση.
Έμαθα πως η μοναξιά μπορεί να σε τρελάνει. Μα μπορεί και να σε καθαρίσει.
Έμαθα πως τα πάντα είναι επιλογή. Τα πάντα είναι επιλογή. Αν επικαλείσαι τη μοίρα, είσαι απλώς τεμπέλης. Αν πάλι επικαλείσαι τη μοίρα που σε έκανε μοιραίο, είσαι απλώς γελοίος.
Έμαθα πως παρακάτω δεν οφείλουν να σε πάνε οι άλλοι. Έμαθα πως οφείλεις να πας μόνος σου και συναντάς εκεί κι άλλους. Κι έμαθα πως εκεί, λέει, περνάνε καλά. Ονειρεύομαι να φτάσω.

Έμαθα πια στο όλα ή τίποτα, ν' ανοίγω την πόρτα του τίποτα και να πέφτω μέσα. Κι έμαθα πως υπάρχει γαλήνη κι ηρεμία κι εκεί. Κι έμαθα να μη φοβάμαι πια το τίποτα. Έμαθα να είμαι καλά με τον εαυτό μου. Έμαθα να μου είναι αποδεκτός έτσι, δίχως άλλους για στολίδι.
Συμπέρασμα; Ή όλα ή τίποτα πια. Ή ολόκληρη θα πάω, θα γίνω αποδεκτή, θα γίνω ορατή, θα γίνω επιθυμητή, θα γίνω σεβαστή.  Ή τίποτα. Ή καθόλου. Ή κανείς. Οι εκπτώσεις μόνο στα ρούχα συμφέρουν. Οι εκπτώσεις στους εαυτούς δεν αποδίδουν.
Το έμαθα. Το βίωσα. Το πληρώνω.

Τίποτα. Καλύτερα τίποτα.

Πρώτος φόβος, εξουδετερώθηκε. Πάμε παρακάτω. 



"You can judge me 
if you know me so well..."

3 σχόλια: