Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Ερωτικό I

So this is how the story went
I met someone by accident

who blew me away...


Κατεβάζω αργά και πάλι ένα μπουκάλι ursus. 
Αυτό αδειάζει κι εμένα το κεφάλι μου γεμίζει. 
Και χώρο περισσότερο πιάνει μια πυκνή, ελαφριά ομίχλη 
και που και που ξεπετάγονται εικόνες... δικές σου.


Θυμάσαι τότε που μου έλεγες, "δεν θα ήθελα να πιεις άλλο", 
μα εγώ μέσα απ' το μεθύσι μου ήθελα να ξελογιάσω το κρεβάτι σου. 
Να το φτάσω και να το διασχίσω.
Να βιώσω το απέραντο μιας νύχτας πάνω σου. 
Στα χέρια σου. Στο λαιμό σου. 


Δεν στο είπα ποτέ. 


Το λαιμό σου λάτρευα περισσότερο απ' όλα.


It was in the darkest of my days
When you took my sorrow and you took my pain

And buried them away...




Η γεύση του ποτού μου θυμίζει τη γεύση σου, απόψε.

Θυμάμαι που εξαργύρωνα το συναίσθημά μου στα σεντόνια σου.

Θυμάμαι που σ' αυτά έψαχνα το δικό σου συναίσθημα.

Η γεύση του ποτού μου θυμίζει το πρώτο σου φιλί. 
Έφερε κι αυτό μια πυκνή ελαφριά ομίχλη. 
Τυφλώθηκα.


Τα καθοριστικά δεν ξέρω γιατί υπάρχουν.
Δεν υπάρχουν ζωές ή ψυχισμοί που να τα αντέχουν.
Καλύτερα να μένουμε ακαθόριστοι λειψοί κι ερευνητές του όλου. 
Καλύτερα ανήσυχοι για το προσδοκώμενο, παρά το βάσανο του πληρωμένου, 
του ολόκληρου, του απόλυτου. 
Το απόλυτο δεν ανήκει στην ανθρώπινη φύση. 
Κατ' ομοίωση καμίας θεικής οντότητας δεν φτιαχτήκαμε ν' αντέχουμε 
το ολόκληρο τόσο άδειο και την ανάμνηση θεατρική σκηνή.


And I wish I could lay down beside you
When the day is done
And wake up to your face against the morning sun
But like everything I've ever known
you'll disappear one day
So I'll spend my whole life hiding my heart away...


Και αυτή η ursus δεν κατεβαίνει για να καταλαγιάσει το πρόσφατο του πόνου.
Αλίμονο.
Χρόνος πια είναι και παραπάνω κι ο χρόνος κάνει το συμπέρασμα τρομακτικό.
I'm spending my life hiding my heart away.


Τα βράδια γίνομαι θρήσκα ξανά και παρακαλώ κάτι να σε γυρίσει.

Κι ενώ δεν θα σ' αντέξω, σε θέλω πίσω.

Κι ενώ δεν σ' αποδέχομαι, θέλω να μου τηλεφωνήσεις.

Κι ενώ δεν σε παραδέχομαι, μοιάζεις η μόνη λύση.


Κι ενώ δεν το αξίζεις, είσαι η μόνη έλξη.



I woke up feeling heavy hearted

I'm going back to where I started...




Όλα αυτά το πρωί θα τα έχω μετανιώσει. 
Θα έχω μετανιώσει που αφέθηκα να τα μιλήσω. 
Μα απόψε σ' αφήνω να τριγυρνάς σα φάντασμα που έχει αφήσει ανεκπλήρωτους λογαριασμούς.





Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

"Βάλε με στ' άπλυτα μες το καλάθι..."

Τον εαυτό σου που μ' αγάπησε δεν τον γνώρισες ποτέ.

Τον εαυτό μου που σ' αγάπησε δεν θέλω να τον ξέρω.



"... να σε βάλω κι εγώ στα δικά μου τα λάθη".