Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013

Ξέρεις...
Εγώ έχω ένα απέραντο συναίσθημα για σένα, αλλά δεν μου καλύπτεις καμία ανάγκη.

Αυτό ήθελα να σου πω. Αυτό ήθελα να σου πω όταν μου μιλούσες.
Όταν μου έλεγες πως επιλέγεις τους ανθρώπους με βάση τις ανάγκες που σου καλύπτουν και πως η κάλυψη αυτών των αναγκών, είναι συναίσθημα.
Ήθελα να σου πω ότι η κάλυψη των αναγκών είναι η ικανοποίηση και η παύση της ανάγκης.
Το συναίσθημα όμως δημιουργεί ανάγκες. Το συναίσθημα, ναι, σωστά το υποψιάστηκες δημιουργεί και δεσμούς. Δεν κρατάει δέσμιο τον άλλο, αυτό δεν είναι απαραίτητο, εσύ όμως είσαι δεμένος μαζί του. Είσαι δεμένος με τη σκέψη του.
Αυτοί που μας καλύπτουν τις ανάγκες μας είναι έτσι ακριβώς όπως τους φαντάζεσαι, πεπερασμένοι.
Το συναίσθημά μας όμως για κάποιους, τους δίνει θέση.
Κι η θέση ρόλο.
Κι ο ρόλος αναζητά μια παρουσία.
Κι η παρουσία συχνά γίνεται ανάγκη...

Γι' αυτό σου λέω. Έχω ένα μεγάλο συναίσθημα για σένα, αλλά δεν μου καλύπτεις καμία ανάγκη.


1 σχόλιο: